5 zasad obracania materaca, dzięki którym posłuży dłużej

Nie każdy typ wymaga obracania. Materace lateksowe i z pianki o wysokiej gęstości są bardziej odporne na odkształcenia, ale i tak warto je obracać, choć rzadziej — raz na pół roku. Materace sprężynowe kieszeniowe, zwłaszcza droższe modele, zwykle są jednostronne i producent zaleca tylko obrót w poziomie. Z kolei materace wodne, powietrzne czy piankowe formowane pod konkretną sylwetkę często w ogóle nie przewidują obracania — ich konstrukcja jest przypisana do jednej pozycji. W takich przypadkach obracanie może wręcz zaszkodzić.

Kiedy dwie kołdry naprawdę się przydaj

Wysokość łóżka rzadko traktuje się poważnie, a to jeden z tych wymiarów, który decyduje o tym, jak wygląda pierwsze pół minuty po przebudzeniu. Za niskie łóżko zmusza do wypychania się rękami i dźwigania całego tułowia z głębokiego siadu. Za wysokie sprawia, że przy siadaniu na krawędzi stopy wiszą w powietrzu, a przy wstawaniu trzeba szukać kontaktu z podłogą na wyczucie. W obu przypadkach organizm robi coś, czego nie powinien robić tuż po przebudzeniu: łamie się w biodrach i przeciąża odcinek lędźwiowy, zanim krążki zdążą się nawodnić po nocy.

Ustawienie między drzwiami sprawdza się tylko w jednym przypadku: gdy oba wejścia są rzadko używane i znajdują się naprzeciwko siebie w jednej linii, a odległość między nimi przekracza 2,5 metra. Wtedy łóżko stojące bokiem do tej linii nie przecina ruchu. W każdym innym układzie lepiej odsunąć je na bok — nawet kosztem tego, że jedno z wejść będzie częściowo zasłonięte. Pamiętaj, że drzwi muszą się w pełni otwierać; jeśli łóżko je blokuje, po miesiącu będziesz je omijać bokiem i codziennie potykać się o framugę.

Co zrobić, gdy wysokość nie pasuje Za niskie łóżko najprościej podnieść, dokładając podkładki pod nogi lub stelaż. Muszą być stabilne, o tej samej wysokości po obu stronach i osadzone tak, by nie ślizgały się po podłodze. Typowy błąd to podkładanie książek albo kawałków drewna bez mocowania — przy pierwszym mocniejszym obrocie w nocy konstrukcja się przesuwa, a przy wstawaniu chwieje. Drugi błąd to podnoszenie samego materaca bez podnoszenia ramy. Materac wystający ponad burtę wygląda na wyższy, ale w praktyce się zapada i cały efekt znika.

Typowe błędy: obracanie materaca bez zdjęcia pościeli i ochraniacza, ciągnięcie go za uchwyty, które są tylko do przesuwania, a nie do dźwigania, oraz obracanie w pojedynkę, gdy materac jest ciężki i sztywny. Najlepiej robić to we dwie osoby, chwytać za boki, a nie za narożniki, i najpierw opróżnić łóżko z pościeli. Przy okazji odkurz powierzchnię i przewietrz materac przez kilkanaście minut. Nie zaginaj materaca w pół — to niszczy sprężyny i piankę.

Zapisz datę ostatniego obrotu na kartce albo w notatce w telefonie. Jeśli po kilku latach materac nadal się zapada mimo regularnego obracania, problemem jest raczej jego zużycie niż zła pielęgnacja — wtedy czas pomyśleć o wymianie. Obracanie nie naprawi zmęczonego wkładu, ale konsekwentnie stosowane realnie odsuwa moment, w którym materac przestaje trzymać ciało.

Zanim uznasz temat za zamknięty, sprawdź działanie w praktyce: usiądź tak, jak zwykle czytasz, weź książkę i przez kilka minut czytaj przy zapalonej lampie. Jeśli po tym czasie czujesz napięcie w oczach, przesuń źródło wyżej, niżej albo bliżej. Dobre światło do czytania w sypialni to takie, którego prawie nie zauważasz — widzisz tylko równy, spokojny tekst i po chwili odkładasz książkę, bo po prostu chce ci się spać.

Jeśli czytasz w łóżku we dwoje, nie ustawiaj jednej lampy pośrodku. Lepiej dwie mniejsze, każda z własnym wyłącznikiem, albo jedna z ruchomym ramieniem skierowanym w bok. Wspólne, mocne światło z sufitu w tej sytuacji nie działa — świeci w oczy osobie, która właśnie chce spać.

Za wysokie łóżko jest trudniejsze w naprawie, bo nie da się go obniżyć bez ingerencji w konstrukcję. Jeżeli stelaż ma regulowane prowadnice lub kilka poziomów montażu, wystarczy przełożyć elementy nośne niżej. Gdy takiej możliwości nie ma, zostają dwa rozwiązania: niższy materac, który realnie obniży powierzchnię spania o kilka centymetrów, oraz stopień albo podnóżek ustawiony przy krawędzi. Stopień działa tylko wtedy, gdy stoi stabilnie i nie wystaje poza obrys łóżka na tyle, by zaczepić o niego w nocy.

Kolejna rzecz to strumień światła i równomierność. Zbyt słaba żarówka zmusza do wytężania wzroku, zbyt mocna tworzy jasną plamę na kartce i ciemną resztę pokoju — oko musi nieustannie się przestawiać. W praktyce dobrze sprawdza się źródło o mocy odpowiadającej dawnej żarówce 40–60 W, z możliwością ściemniania. Ściemnianie warto mieć także w lampie sufitowej lub w dodatkowym świetle w tle, żeby wieczorem nie zapalać niczego na pełną moc.